نمایش نوار ابزار

ضجه

چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۶

شعرضجه

“ضجه”

اگر ماه منم
و این شب تیره و تار است
پس چرا تیرگی آید برون از من؟

محفل معطر گشت از گل های این باغچه،
یاس، ریحان، نیلوفر و نرگس،
پس چرا دود می روید ز روی من؟

دوست می دارم
جهان را فاتحی باشم
چو اسکندر،
لیک من
تشنه تر از اویم،
خونخوارتر،
من مکش از روح میخواهم.

شمشیر من
واژه هایم هست،
تیز و وحشی تر.
دعا کن دیرتر آیم، که گر آیم:
ضجه ها هم
ضجه خواهند زد.

م.غ.دوانی

حتما بخوانید   طلوع عشق