نمایش نوار ابزار

انکار

سه شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۶

شعرانکار

انکار

تا کجا باید غلط پنداشت این افکارها
تا کجا باید فراری شد از این انکارها

می فریبد این بیابان دامهای تشنه را
عاقبت بر پا کند با فتنه هایش دارها

ما به جای بذر گندم تخم حاشا کاشتیم
صدچومن افتاده دراین راه بر دشوارها

لاله ها می روید آخر از زمین خشک ما
سبزه ها سر میزند در بین خس ها ،خارها

آمدیم تکیه کنیم برخشت این دیوار ما
مانده ایم تنها و بی کس زیر این آوارها

ساقیا پر کن پیاپی چاره جز فریاد نیست
عمر تو بگذشت “آرام” از ریا بسیارها
نسرین_حسینی

حتما بخوانید   اشعار تبریک عید سعید فطر (5)